W sobotę w szkole baletowej zaprezentowała się grupa renesansowa. Scena w udostępnionej na pokazy auli była bardzo fajna, sala miała jednak spory minus zarówno dla osób występujących, jak i dla oglądającej nas publiczności. Mam tu na myśli iście piekielną temperaturę. Jednak, jako, ze jesteśmy przecież twardzi, to daliśmy radę. Asik i Hrabia odtańczyli Celeste zakończone fontannami wstążkowej krwi z rąk Lady Makbet; nasza śmierć musiała także zrobić na publiczności wrażenie, bo po jej pojawieniu się słyszeliśmy wiele pracujących migawek aparatowych (kto zrobił zdjęcie niech podniesie rękę ), Zgoś, w roli stryja miała piękny wąs, a ja odtańczyłam z Bartkiem Voltę z przygodami. Już przy drugim podskoku bowiem, Bartek tak zgrabnie nadepną moją sukienkę podnosząc mnie jednocześnie do góry, że oddarł mi jej sporą część w pasie. Przepraszam wiec publiczność i zespół za koślawość w tańcu, ale musiałam sobie szybko wiszący materiał wepchnąć pod gorset, aby uniknąć dalszych zniszczeń. Jesteśmy oczywiście profesjonalistami, więc nie przerwaliśmy tańca i dotrwaliśmy do końca. Nasza Volta mimo małego nieszczęścia jakie nas spotkało i tak chyba była dużo lepsza niż ta zaprezentowana w Tudorach. Polecam spojrzenie na to, co Henryk ze swą piękną żoną Anną robi do tej muzyki; z Voltą, a nawet mogę powiedzieć, że z tańcem dawnym nie ma to wiele wspólnego. Jeśli kogoś poza tym interesują Volty filmowe, to trochę lepsza jest w filmie Elżbieta Złoty wiek z Cate Blancheett, ale tam z kolei uchwyt do podrzutów jest dość oryginalny . Kto nie wie o czym mówię, niech z uwaga obejrzy film i pilnie nasłuchuje Volty.

Słowo lub dwa o pokazie niedzielnym napiszę niebawem, chyba że sama grupa XV-stkowa mnie w tym ubiegnie.

Niestety pośród występujących było dużo młodzieży z dolnej półki trochę wyglądaliśmy, jak Akademia Tańca Geriatrycznego, ale mieliśmy Asika który wiekiem i przedewszystkim wyglądem korespondował z resztą uczestników.

Do pokazania mieliśmy przewidzanę Ansalone, Basse Gioiosę, Basse Toscane, Voltę (opcjonalnie) i Alemanę d’Amore.

Po obejrzeniu tylko sceny i podrzuceniu Asika stwierdziliśmy, że rzucimy się na Voltę i wybieramy wersję „full wypas”.

Cały pokaz mimo kilku drobnych usterek wyszedł chyba całkiem dobrze i na potwierdzenie mamy filmik z pokazu (wielkie podziękowania dla ZGosia i Madzi )

Przy zejściu ze sceny dostaliśmy naszą „zapłatę’ całą torbę słodyczy,  plakietki, zaproszenia na lody dyplom dla zespołu i instruktora (sesese ), oraz pamiątkową figurkę.

Zadowoleni z występu pożegnaliśmy się ze ZGosiem i udaliśmy się na zasłużone piwo gdzie dokonany został podział łupów.

I to chyba  tyle sprawozdania z tego „eventu” na dzielni

Żegna zagryzający ciastko Hrabia

Zaczęliśmy od Ansalone ,które obserwująca z boku Asik skwitowała, że krzywo było. Następnie na życzenie Asika od Alemany, dla utrwalenia dwa razy po za pierwszym to troszkę słabo było. Celeste Giglio też tańczyliśmy dwa razy, ale tutaj wyszło zupełnie odwrotnie. Za drugim razem było słabiej.

No i przyszedł czas za wzięcie się za poprawioną Laurę Suavę. Przeszliśmy na sucho krótki wstęp i zaczęliśmy męczyć pierwszy zmieniony fragment. Niestety jest w dość specyficznym rytmie i będzie wymagał dopracowania, ale co My nie damy rady  Po wyczerpujących tańcach i dyskusjach jak to ma wyglądać stwierdziliśmy, że trzeba się przy czymś odstresować.

No więc zatańczyliśmy Bassa Goiose i w ramach strzelania focha zamieniliśmy się w parach, tu również nie obeszło się bez powtórki. Ach te przerwy nie dobrze wpływają na mnie ;P

No i na koniec Volta, raz bo na więcej entuzjazmu nie starczyło. I na tym chyba skończyliśmy i czmychnęliśmy ze szkoły.

Trening odbył się w standardowym składzie czyli Anett, Asik, ZGoś, Bartek no i ja. Po krótkiej rozgrzewce zabraliśmy się za dotańczenie się nieco po tych przygodach na wejście.

No początek Passo e Mezzo dla rozruszania. Na drugi ogień była Bassa Pompilia (dwa razy), ja wiem ja się jej w końcu nauczę, ale dajcie mi jeszcze trochę czasu.

Potem przyszedł czas na próbę Celeste Giglio z muzyką kto ile pamięta. No i wyszło, powtarzaliśmy późnej na sucho obie części Galliardy oraz Salltarello. Za tydzień może nawet zrobimy Canario

Potem kolejna próba do muzyki na początek samego saltarello co by Zgoś się wdrożyła. Potem próba znanej nam już części do muzyki.

Dla odetchnięcia od CG Volta no i nawet moje kolano zniosło te katusze, ale więcej razy tego nie próbowaliśmy.

Dalej dla drobnego rozruszania umysłów i wdrożenia ZGosia Ansalone na 4.

Po tym wszystkim jeszcze raz zrobiliśmy sobie Celeste i po tym wszystkim udaliśmy się do domu.

To tyle z odtlenionej piwnicy

Hr.

Ze względu na to, że już od tańca mieliśmy trochę przerwy przez obóz w Toruniu, więc dziś był dzień pod znakiem powtórek.

Zaczęliśmy od Ansalone, dla pewności zatańczyliśmy dwa razy. W par miejscach trochę za skrzypiało, ale było w miarę ok.

Dalej przyszedł czas na danie główne, czyli Celeste Giglio, które najpierw zatańczyliśmy z muzyką, a potem wzięliśmy się za powtórzenie galliardy bo wyszła tak nijak

Po tych powtórkach jeszcze raz do muzyki, no i pociągnęliśmy choreografię trochę dalej. Uczyliśmy się Saltrello,  które mimo, że proste miało kilka zagadek geometrycznych. Po kilkakrotnym przejściu na sucho, zrobiliśmy Saltarello z CG do muzyki i na razie na tym zakończyliśmy.

Dla odstresowania zatańczyliśmy Basse Pompiglę w której jak zwykle musiałem rzucać okiem na Bartka co niesamowicie irytowało Asika.

Następna na warsztacie była Bassa Ducale. Tutaj nie było większych problemów poza tym, którą nogą zaczynać idąc do przodu, a którą do tyłu.

Następnie na domęczenia zrobiliśmy sobie Voltę coby kondycji nie stracić i to dwa razy pod rząd tylko z krótką przerwą pomiędzy tańcami. No i idzie nam chyba coraz lepiej, ale ja wciąż mam tendencje do przemieszczania się w trakcie tańca.

No i na koniec dla utrwalenia przetańczyliśmy sobie Celeste Giglio i na życzenie Asika, Alemane d’Amore.

Potem krótka zgrzewka i zebraliśmy się do domów.

No to z 15 minutowym opóźnieniem zaczęliśmy. Krótka rozgrzewka i przystąpiliśmy do tańców właściwych. Na początek na dotańczenie się Bassa Pompiglia no już prawie umiem  Potem na odstresowanie Bassa Ducale.

Takie dogrzanie pozwoliło nam przystąpić do dalszego mordowania się nad galliardą do Celeste Giglio. W związku z tym że są to nieludzkie męczarnie, w moim laptopiku odpaliła się chyba aplikacja broniąca praw człowieka, bo utrudniał nam jak mógł odpalanie konkretnych fragmentów muzyki do Celeste. Ale dzięki przemyślności Bratka i jego znajomości mrocznych skrótów klawiszowych udało się opanować sytuacje.   No i pierwsza część idzie nam już coraz lepiej, ale co do drugiej części która niby jest prostsza, wynikła dłuższa dyskusja jak robić S-ki. Po dyskusji wyszło,  że wszystkim właściwie chodziło o to samo tylko trochę inaczej o tym mówili. Po jeszcze kilku próbach stwierdziliśmy, że czas odpocząć od tego dłubania.

No i przyszedł czas na Voltę która chyba idzie coraz lepiej i znów nie męczy tak bardzo. Ale tak czy siak po jednym tańczeniu swoje trzeba odsapać. Potem dla odpoczynku po Volcie było człapanie Bassy Gioiosy. A na koniec znów Volta.

Więcej tańców nie pamiętam i żadnego nie żałuję

Hrabia

Tyle sprawozdania z XVI wieku oddaje głos do studia i dziękuję za uwagę.

Hr.

Tak więc informuję, że w ostatnią niedzielę spotkaliśmy się ponownie w obwieszonej krzyżakami galerii w składzie Asik, Zgoś, Andrzej, Bartek no i ja. Nikt tym razem młodzieży nie przeglądał, więc przystąpiliśmy do standardowych działań. Po krótkiej rozgrzewce postanowiliśmy się zabrać za nasza ulubiona książkę telefoniczną, czyli Celeste Giglio, odtańczyliśmy pierwszą część i przed wzięciem się za galiardę musieliśmy chwilę odciążyć umysł i zatańczyć coś innego. Na życzenie Zgosia – wybór padł na Basse Ducale.

Potem powróciliśmy do rozgryzania zmian w części galiardowej Celeste, zaczęły się więc żmudne ćwiczenia raz na prawą, raz na lewą nóżkę. Powoli zaczęło nam się w pewnym momencie wydawać, że zapamiętaliśmy sekwencje i chwytamy. Nasza wielka radość została jednak przyhamowana, gdy włączyliśmy muzykę… Może i jest dobrze, ale zdecydowanie za wolno.

W kolejnych przerwach od Celeste towarzystwo zatańczyło jeszcze Bataglię, od której udało mi się wywinąć, gdzieś tam, o ile dobrze pamiętam, zahaczyliśmy też o Voltę, która niezmiennie przypomina nam o brakach kondycyjnych.

I dzielni byliśmy ogólnie, bo niektórzy z nas spotykali się już piąty dzień z rzędu! Hrabia tylko jakoś słabował na humorze, co oczywiście jest do pilnej poprawy!

Dla utrudnienia zaczęliśmy tańczyć z czapkami, które na treningu mają nam imitować kapelusze. Na początek dla dogrzania po rozgrzewce była Bassa Ducale. Wyszła w miarę znośnie. Potem sprawiająca nie tylko mnie trudności Bassa Pompiglia. Wyszła średnio, a szczególnie słabo u mnie :/ Posypuje głowę popiołem i obiecuję poprawę.

Kolejna była Bassa Gioiosa w której pojawiły się pomyłki bo niektórzy podsypiali, dlatego zatańczyliśmy to dwa razy.

Dalej na prośbę Asika pomordowaliśmy się przy Volcie. No i wyszło, że przerwa w ćwiczeniu Volty nam nie służy, bo kondycja trochę siadła. No, ale tak łatwo się nie poddamy.

No i przyszedł czas na danie główne zaczęliśmy powtarzać początek do Celeste Giglio. Najpierw na sucho i potem parę razy do muzyki. No to w niedzielę galliardowa część Celeste szykujcie się na niezły wycisk nie tylko kondycyjny

Później na trójkę coś co by nasza narzekająca na ból mięśni koleżanka nieco odpoczęła, więc padło na Bellę Gioiosę. Nawet coś z niej pamiętamy, ale dopiero z drugim razem wyglądała bardziej jak taniec.

Na wigilię zakończenia treningu zatańczyliśmy Basse Toscane. No i okazało się, że jak mam pamiętać o czapce to Asik zaskakuje klaskaniem jak nigdy. Potem w ramach udowadniania, że zbyt częste zdejmowanie i zakładanie kapelusza będzie głupio wyglądać Asik zatańczyła raz z czapą. Czy udowodniła czy nie nie ważne ubaw był przedni

Na taki definitywny koniec zatańczyliśmy Spagnolettę i po tym wysiłku udaliśmy się na zasłużony odpoczynek.

Tyle wiadomości ze środy

Hrabia